Evcil Hayvanlar İçin Doğru Beslenme

İlk kedimi sahiplendiğimde market rafının önünde tam yirmi dakika durduğumu hatırlıyorum. Elimde iki paket vardı; biri daha ucuz, diğerinin üstünde "premium" yazıyordu ve ben ikisinin arasındaki farkın ne olduğuna dair hiçbir fikre sahip değildim. O gün rastgele bir seçim yaptım ve sonraki iki hafta boyunca hazımsızlıkla uğraştık. Bugün geriye dönüp baktığımda, evcil hayvan yemeği seçimi konusunda öğrendiğim şeylerin çoğunu keşke o ilk gün bilseydim diyorum. Bu yüzden burada, hem kendi denemelerimden hem de veterinerimden öğrendiklerimi sırayla anlatmak istiyorum.

Neden "iyi mama" diye tek bir cevap yok

Beslenme konusunda en çok duyduğum soru şu: "En iyi mama hangisi?" Dürüst cevabım, böyle bir mamanın olmadığı. Üç yaşında hareketli bir çoban köpeğiyle, on iki yaşında böbrek değerleri sınırda olan bir kedinin ihtiyaçları birbirine hiç benzemiyor. Doğru beslenme; tür, yaş, kilo, aktivite düzeyi ve varsa sağlık sorunlarının kesiştiği yerde bulunuyor. Aşağıdaki adımları bu çerçeveyi kurmak için kullanıyorum.

Adım adım: kendi hayvanınıza uygun beslenmeyi kurmak

1. Türün temel farkını kabul edin. Kediler zorunlu etçil; taurin, arakidonik asit ve hazır A vitamini gibi maddeleri hayvansal kaynaktan almak zorundalar. Köpekler ise daha esnek bir sindirim yapısına sahip, tahıl ve sebzeden de fayda görebiliyorlar. Bu yüzden "hepsi hayvan, aynı mamayı yiyebilir" mantığı en baştan yanlış. Köpek mamasını kediye vermek, kısa vadede sorun çıkarmasa bile uzun vadede ciddi eksikliklere yol açıyor.
2. Yaş grubunu netleştirin. Yavru dönemde yüksek protein ve kalori, kalsiyum-fosfor dengesi önemli. Yetişkinlikte hedef kiloyu korumak, yaşlılıkta ise eklemleri, böbrekleri ve dişleri düşünmek gerekiyor. Kedimin yedi yaşını geçtiği dönemde mamasını kademeli olarak senior formüle geçirdik; su tüketimini artırmak için de yaş mamanın payını yükselttik. Yaşlanan hayvanların bakımıyla ilgili ayrı bir rehberimiz var, oradaki bilgileri beslenmeyle birlikte okumanızı öneririm.
3. Etiketi okumayı öğrenin. İçerik listesi ağırlığa göre sıralanır. İlk üç maddede tanımlı bir hayvansal protein kaynağı ("tavuk", "kuzu", "somon") görmek istiyorum; "hayvansal yan ürün" gibi belirsiz ifadelerin baskın olduğu ürünlerden uzak duruyorum. Ayrıca protein, yağ, ham lif ve nem oranlarına bakıyorum. Yaş mamalarda nem yüzde 75-80 civarında olduğu için kuru mamayla protein oranlarını doğrudan karşılaştırmak yanıltıcı olur.
4. Günlük porsiyonu tahminle değil hesapla belirleyin. Paketin üzerindeki tablo bir başlangıç noktası, kesin reçete değil. Ben hayvanın mevcut kilosuna değil, veterinerle konuştuğumuz ideal kilosuna göre porsiyon veriyorum ve iki haftada bir tartıyorum. Kaburgaları hafif bastırınca hissedilebiliyorsa, yukarıdan bakıldığında belde hafif bir daralma varsa yolunda gidiyoruz demektir.
5. Öğün sayısını yerleştirin. Yavrularda günde üç-dört küçük öğün, yetişkin köpekte iki öğün genelde iyi işliyor. Kediler doğal olarak günde çok sayıda küçük av tüketir; bu yüzden porsiyonu bölerek vermek ya da yavaş yeme kaplarını kullanmak mideye daha nazik geliyor.
6. Suyu beslenmenin parçası sayın. Özellikle kedilerde su tüketimi düşük olur ve idrar yolu problemleri buradan doğar. Evde birkaç noktaya su kabı koydum, yemek kabından ayrı yerlerde tuttum ve akan su çeşmesi denedim. Fark gerçekten hissedilir oldu.
7. Mama değişimini yavaş yapın. Yeni ürüne bir günde geçmek ishalin en yaygın sebebi. Ben 7-10 günlük bir plan izliyorum: ilk üç gün yüzde 25 yeni, sonraki üç gün yarı yarıya, ardından yüzde 75 ve en sonunda tamamen yeni mama.
8. Ödülleri toplam kaloriye dahil edin. Eğitim sırasında verdiğim ödüller günlük kalorinin yüzde onunu geçmeyecek şekilde ayarlıyorum ve o miktarı ana öğünden düşüyorum. Köpek eğitimine yeni başlayanların en sık gözden kaçırdığı nokta bu.

Kaba bir yaş-ihtiyaç tablosu

Sık yapılan hatalar

• İnsan yemeğini paylaşmak. Soğan, sarımsak, çikolata, üzüm, kuruyemiş ve ksilitollü ürünler zehirli. "Bir lokma bir şey olmaz" cümlesi burada geçerli değil.
• Kediye süt vermek. Yetişkin kedilerin çoğu laktozu sindiremez; sonuç ishal olur.
• Sürekli mama değiştirmek. Her hafta yeni marka denemek sindirimi de iştahı da bozar. Bir ürüne en az 6-8 hafta şans verin.
• Kilo artışını fark etmemek. Yavaş kilo alma gözle anlaşılmaz; tartı ve dokunma kontrolü şart.
• Tek başına ev yapımı diyet kurmak. Ev yemeği mümkün ama vitamin-mineral dengesi profesyonel destek olmadan neredeyse hiç tutmuyor.
• Kusma,